ความเป็นมา "ดอนขังใหญ่" PDF พิมพ์ อีเมล
เขียนโดย วันณพงค์ วงศ์พานิช   
วันอาทิตย์ที่ 19 เมษายน 2009 เวลา 21:50 น.

    
     จดหมายข่าว  ดอนขังใหญ่ ได้เริ่มดำเนินงานใน พ.ศ. 2520 มีนโยบายในการจัดทำจดหมายข่าวดอนขังใหญ่เพื่อประชาสัมพันธ์ และมีจัดมุ่งหมายที่ชัดเจน โดยมี ฝ่ายประชาสัมพันธ์ สำนักงานอธิการบดี  มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี   เป็นผู้ดำเนินการจัดทำจดหมายข่าวดอนขังใหญ่ 
    จากหนังสือพิมพ์ข่าวสด ฉบับวันที่ 5 ตุลาคม 2549  ได้ลง “ข่าวราชภัฏ” โดยคุณเรืองชัย  ทรัพย์นิรันดร์  ซึ่งให้ข้อแนะนำที่มีประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ในการพัฒนางานประชาสัมพันธ์ให้มีคุณภาพมากขึ้น

      ท่านยังฝากคำถามเรื่อง “ดอนขังใหญ่…โปรดอธิบาย” ซึ่งเรื่องนี้ผู้ที่ทราบดีที่สุดท่านหนึ่งคือ ผศ.ดร.เอกศักดิ์  บุตรลับ  อธิการบดี  ท่านเล่าว่า

 

      “เดิมวิทยาลัยครูเพชรบุรีมีเอกสารประชาสัมพันธ์หลายฉบับ เช่น ร่มตาล  ไผ่เหลือง พริบพรี แล้วก็หายไป เนื่องจากสาเหตุหลายประการ อาทิ เขียนคอลัมน์ซุบซิบทำให้เกิดการโต้ตอบ ผู้ที่ทำงานด้านนี้จึงไม่ต่อเนื่อง เป็นต้น  อธิการเสยย์  เกิดเจริญ ต้องการฟื้นฟู จึงแต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อดำเนินการ โดยมีผมเป็นประทาน มีกรรมการหลายท่าน เช่น ผศ.บุญมา  แฉ่งฉายา และมีอาจารย์รัตน์  ยืนนาน  เป็นกรรมการและเลขานุการ คณะกรรมการได้ประชุมปรึกษากันว่าจะทำจดหมายข่าวเพื่อประชาสัมพันธ์ และมีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนคือเสนอข่าวสารเพียงอย่างเดียว ประเด็นสุดท้ายคือจะชื่ออะไร....สรุปผลคือ ชื่อ “ดอนขังใหญ่”ตามสภาพพื้นที่ ที่เป็น “ที่ดอน....ขังสัตว์เลี้ยง....มีบริเวณกว้าง...เรียกตามชาวบ้าน” จึงเริ่มมีเอกสารข่าว ดอนขังใหญ่มาตั้งแต่ปี พ.ศ.2520  รวมระยะเวลาถึงปัจจุบัน  29  ปีแล้ว...ทั้งนี้ ขอขอบคุณคุณเรืองชัย  ทรัพย์นิรันดร์ ที่สงสัย ทำให้ได้มีโอกาสประชาสัมพันธ์ให้คณาจารย์  นักศึกษา และผู้ที่ได้อ่านดอนขังใหญ่ได้ทราบที่มาแม้นว่าชื่อ “ดอนขังใหญ่” จะไม่ไพเราะแต่ผมคิดว่าจะไม่เปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นอนุสรณ์และระลึกถึงเจ้าของสถานที่ที่มีพระคุณต่อมหาวิทยาลัย”

        นอกจากนี้ ผศ.บุญมา  แฉ่งฉายา  ในฐานะกรรมการผู้จัดทำในยุคเริ่มต้นและเป็นคนพื้นที่ ลูกเกิด” ท้องถิ่นนาวุ้งได้ให้ข้อมูลว่า เมื่อกล่าวถึง “ดอนขังใหญ่”หลายท่านสงสัยว่าคืออะไรชื่อแปลกๆยิ่งคำว่า “ขัง"ก็ยิ่งน่าขยาดเข้าไปอีกแล้วมาเป็นชื่อจดหมายข่าวของมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีได้อย่างไรกันเอาเป็นว่าหลายคนอยากรู้ก็แล้วกัน ผู้เขียนขอเล่าในฐานะลูกที่นี่พอคร่าวๆ เพราะถ้าลงรายละเอียด พื้นที่กี่ไร่  พ.ศ.ใด ที่ของใคร  มีปาฏิหาริย์อะไร ใครบริจาคบ้าง ฯลฯ ก็คงต้องใช้เนื้อที่ทั้งฉบับจึงจะเพียงพอ

ก่อนโรงเรียนฝึกหัดครูเพชรบุรีจะมาตั้ง ณ ที่ปัจจุบัน  พื้นที่ทั้งหมดจะเป็นดอน แห้งแล้ง เพราะปลูกอะไรไม่ได้กิน  เลี้ยงวัวได้อย่างเดียว นอกจากหญ้าแล้วจะมีแต่ป่าหนาม  ได้แก่  หนามพรม  หนามพุกดอ  หนามเล็บเหยี่ยว  หนามโคกกระสุน ที่มากที่สุด คือ หนามเสมา พันธุ์ไม้ที่ขึ้นเองใช้เป็นฟืนบ้าง กินได้บ้าง  ได้แก่ สะแก  สะเดา  ตะขบ  หว้า  ไข่เน่า  มะขวิด  มักเม่า  มะซา(พุทรา) ฯลฯ  พืชเล็กๆ ได้แก่  เสือหมอบ  โผะแผะ  ขลู่  สำเรียง  ฯลฯ  หญ้ามีหญ้าผักโขม  หญ้าตะเกย(เจ้าชู้)  หญ้าแพรก ฯลฯ

         ณ พื้นที่ดังกล่าวจะมีหนามเสมา และพันธุ์ไม้ขึ้นเป็นแนวแดนรั้วเขตแต่ละเจ้าของที่ของชาวบ้านนามอญ บ่อพราหมณ์  บ้านเพรียง  บ้านใหม่  โดยจะใช้เป็นที่สำหรับนำวัวกลับมาจากไถนาช่วงเช้า แล้วนำมาขังเลี้ยงกินหญ้าในช่วงบ่าย ในที่ใครที่มัน ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “ขังใครขังมัน” เช่น บริเวณรั้วสำหรับขังวัวของนางแล่ม  ดีหะริง  (คุณย่าของนายบุญรวบ  ดีหะริง) ก็จะเรียกว่า “ขังยายแล่ม”(องค์การนักศึกษา) หรือที่สำหรับขังวัวของนายโหมดมีเชื้อ(คุณตาของผศ.บุญมา  แฉ่งฉายา) ก็จะเรียกว่า “ขังตาโหมด”(หอประชุม) หรือ “ขังตาเผือก”(โรงอาหารเล็ก) ก็มิได้หมายถึงนำตาเผือกมาขัง แต่หมายถึงที่ขังวัวกินหญ้าของตาเผือก เป็นต้น

         แต่ละขังจะมีพื้นที่ประมาณ 2-7  ไร่ ติดต่อกันเป็นลักษณะแดนต่อแดน หลายขัง (หลายเจ้าของ) เป็นผืนเดียวกันทั้งหมด(เขตมหาวิทยาลัยปัจจุบัน) นับเป็นพื้นที่ขังวัวเลี้ยงกินหญ้าที่ใหญ่มาก ชาวบ้านจะเรียกพื้นที่ดังกล่าวรวมทั้งหมดว่า “ดอนขังใหญ่” แม้ชาวบ้านแท้ๆ(เกิดที่นี่  โตที่นี่) รอบข้างมหาวิทยาลัย อายุประมาณ 4-5 รอบขึ้นไป ยังคงเรียกชื่อนี้อยู่เช่น “ลอยกระทงปีนี้ (2549) ในดอนขังใหญ่ มีอะไรมั่ง” “พ่อค่อยมีกะตังไม่  อย่าเรียนกรุงเทพฯเลย เอ็งเรียนในดอนก็แล้วกัน” เป็นต้น

         วารสารวิทยาลัยครูเพชรบุรี(สมัยนั้น) เดิมใช้ชื่อว่า “ร่มตาล”แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นพริบพรี” ปี 2528 (ปีเดียวกับการปลูกตาลหมู่ทิศเหนือของสนามกีฬา) คณะกรรมการจัดทำวารสารจะเปลี่ยนชื่อวารสารอีก มีการเสนอ “เงาตาล” “ลับแล”ฯลฯที่ประชุมปรารภอยากใช้ชื่อถิ่นที่ตั้งสถาบันแห่งนี้ ผู้เขียนได้เสนอชื่อ “ดอนขังใหญ่” พร้อมคำอธิบาย ที่ประชุมเห็นด้วย คนเก่าๆ(อาจารย์เกือบเกษียณ) คงจำโลโก้ “หัววัวเทียมแอก” ได้พอฉบับแรกออก อาจารย์สนิท  บุญทรง  ก็ตั้งชื่อค่ายลูกเสือดอนขังใหญ่ ประมาณฉบับที่ 3-4 ออก รศ.ชวน  มินศิริ ก็ตั้งชื่อทีมฟุตบอลดอนขังใหญ่ นักดนตรี  นักกีฬา  ทั้งสโมสร อาจารย์  นักศึกษา  และคนงานภารโรงต่างก็ใช้ชื่อคณะ และทีม “ดอนขังใหญ่” กันด้วยความภาคภูมิใจ

          นี่แหละคือที่มาของจดหมายข่าว “ดอนขังใหญ่”

 
ที่มา : ผศ.บุญมา   แฉ่งฉายา

 

Designed by:
SiteGround web hosting Joomla Templates
วารสารดอนขังใหญ่ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, Powered by Joomla! and designed by SiteGround web hosting